Milczałam, a ponad to nie pokwapiłam się złożyć życzeń świątecznych, za co wszystkich przepraszam z serca i równie gorąco dziękuję za pamięć tym, którzy pisali.

Zajrzałam tu po raz pierwszy od ostatniego wpisu, mój wzrok padł na jego datę i od razu Iskra się śmieje.

Tamtego dnia kilka kwestii uległo niewątpliwej zmianie ;)
Poznałam kogoś dla mnie szczególnego.
Od pierwszej chwili oboje czuliśmy, że znamy się od dawna, a jedynie musieliśmy się spotkać. Mamy nieco podobne doświadczenia wyniesione z długich poprzednich związków i oboje nie liczyliśmy już na nowe uczucie.
A tymczasem niespodziewanie dla nas samych natknęliśmy się na siebie i od razu czuliśmy się w swoim towarzystwie pewnie i spokojnie.
Gdy rozmawialiśmy czas upłynął nam błyskawicznie i tak jest ciągle, wspólne chwile mijają nam zbyt szybko i choć widujemy się codziennie, wisimy godzinami na telefonie ;)
Oboje jesteśmy zaskoczeni tym jak bliscy sobie się czujemy od pierwszego spotkania.
Podobno marzenia się nie spełniają, a mnie życie kolejny raz sprawiło niespodziankę. Poznałam mężczyznę mądrego i czułego, stanowczego i bardzo troskliwego, kogoś kto myśli podobnie jak ja i rozumie, co dzieje się w mojej głowie, kto nie wstydzi się swoich uczuć i chwali mnie zawsze podkreślając, że jedynie stwierdza fakty. Ja doskonale rozumiem jego i od początku czuję, gdy myśli o mnie, on też wie o mnie zaskakująco dużo. Mężczyznę którego sam wygląd przyprawia mnie o zawrót głowy ;D Jesteśmy dla siebie nawzajem jak prezent. Sporo nas dzieli, ale o wiele więcej łączy i to tak silnie, że aż się już dziwię, jak wszystko wyglądało bez niego i naszych nocnych polaków rozmów ;)

Życie oczywiście musiało znów sprawić mi psikusa ;) czy muszę dodawać,  że tamtego wieczoru przestałam myśleć o tym, co było, choć już następnego dnia rano co niektórzy postanowili mi się przypomnieć a jeszcze niedawno składali propozycje powrotu? nie zważając na to, że dopiero po Andrzejkach dzięki niewyszukanym smskom od pewnej kobiety dowiedziałam się, że były już od prawie pół roku miał nową? którą ukrywał przede mną pogrywając sobie stale kosztem mnie? naiwności...
Mam wrażenie, że moje życie stanowiło równię pochyłą i dzięki Nowemu ;) tak jakbym odzyskała siebie :)

Wygląda na to, że przytoczona przeze mnie wypowiedź łebskiego Harrego ;) wywołała pewne poruszenie. W moim odczuciu tego typu słowa świadczą o pewnej bezmyślności a przede wszystkim ogromnej skłonności do pozerstwa. Mnie tacy ludzie ani ziębią ani grzeją. Niektórzy powiedzą, facet ma dystans, inni, że nie ma zielonego pojęcia o hierarchii wartości, którą wyznają ludzie, czoło których nosi ślady myśli ;) Zawsze dobrze jest wiedzieć, jak wygląda sprawa z różnych punktów widzenia ;) a poruszona kwestia dotyczy nie tylko zdrady i okazji do niej jaką są słynne wyjazdy, ale przede wszystkim prawdy o tym, jaki wpływ na relacje międzyludzkie ma zalewający wszystko hedonizm a może zwykła głupota i lenistwo. Bo iść po najmniejszej linii oporu to wybór zwykłego lenia i tchórza.

Ale w końcu świat to nie tylko Mańki i jakim byłby miejscem bez szalonych Wiewiórów?;P

Jesień, czy żałuję? Nie, jestem pewna, że to był najlepszy wybór z możliwych ;) ale według Leibnitza żyjemy też na najlepszym świecie z możliwych ;)

Oczywiście że z syndromem Piotrusia Pana w połączeniu z rozwijającymi się stale objawami toksycznej osobowości oraz ze znajomością technik psychologicznej manipulacji i wywierania presji da się żyć i to świetnie. Ale pytanie czy to samo powie partner samego zainteresowanego. 

Może się zdarzyć, iż odnajdziesz  gdzieś w tłumie przewalającym się przez życie jednego bliskiego człowieka, którego kochasz nawet za wady, bo wiesz, że uosabia wszystko, czego szukałaś, co sama chciałabyś mieć, kogoś kogo podziwiasz za jego całkowitą odmienność od Ciebie,a przy kim masz odwagę być sobą i dzielić się każdą myślą, bo jednak wiesz, że mimo wszystko jest Twoim alter ego.
Wspólne lata mijają szybko, niespodziewanie znikając, zabrawszy ze sobą tamtych Was.
W pewnym momencie budzisz się obok obcego człowieka, którego kochasz od lat z tą samą siłą i równie nienawidzisz już za to, że z własnego wyboru znalazł się za szybą, przez którą nie możesz się przebić.
Może się zdarzyć, że odnajdziesz swoją miłość i pozwolisz jej odejść. Z lęku przed tym, czym się stała.
Wierzysz, że porzucone uczucia zginą w zimnie i zabije je czas. A one jak głupie ciągle wracają.

Czym różnią się bajki od rzeczywistości, w której żyjesz? W pięknych opowieściach gdy całujesz żabę, ona zmienia się w księcia ze snów.
A tak naprawdę całujesz Wymarzonego Księcia,
a gdy otworzysz oczy, okazuje się zwykłą ropuchą... ;)

Już pod koniec dnia,
Widzę obraz Twój,
Widzę usta, w których
Nieraz swój, Topiłem ból.

Już pod koniec dnia,
Słyszę cichy szept!
To chyba sen!

Już pod koniec dnia,
Widzę obraz Twój!
Widzę dłonie,
Czuję serce,
To ideał mój.

Już pod koniec dnia,
Lecz nie sam,
Lecz nie sam.

Jak anioła głos,
Usłyszałem ją.
Powiedziała patrz…
Tak, to On.

Na rozstaju dróg,
Stoi dobry Bóg,
On wskaże Ci drogę

Na rozstaju dróg,
Stoi dobry Bóg...

Jednak najbardziej krzywe spojrzenia osób trzecich nie zmienią tego, że życie dla każdego pisze inny scenariusz.